Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
directio f.
directio , -onis f. 1 de statu: a proprie (in imag.: l. 40): α rectitudo — Geradheit (expressius i. q. proceritas — gerader Wuchs : l. 42): Const . imp. II 238 p. 327,28 (a. 1242) quales semitas ostenditis (sc. cardinales) errantibus, qui a -is directionis gressibus deviatis? Albert. M. veget. 6,109 fiunt ex ipso ligno (sc. fraxini) hastae lancearum propter fortitudinem et duritiam et -em directionem ipsius. metaph. 11,2,23 p. 513,52 alias ... tres (sc. sphaeras) dedit Calippus propter tria, quae apparent in eis, quorum unum est retrogradatio, secundum statio et tertium cursus -o directio . or…