dimensionalis

^*dimensionalis, -e. 1 ad dimensionem pertinens, in dimensione consistens — die Ausdehnung betreffend, räumlich, sich erstreckend: MLWAenigm. super turb. 7 alvo ... effuso, alchymico phoebo collocetur maturose hyle, ut nobile vitalitate destituatur, infima -isdimensionalis existentia eliciatur. MLWAlbert. M. sent. 1,36,8 p. 219^a,43 accipiatur ... infinitum in quantitate virtuali sive potentiali et in quantitate -idimensionali, quae est continua, et in quantitate discreta, quae est numerus (MLWsim. MLWsumm. theol. I 5,23,2,2,2 p. 134,62). 4,13,4 p. 338^b,27 in sacramento sunt tria corpora, scilicet corpus panis et corpus -edimensionale et corpus Christi. 2 mensurabilis — meßbar: MLWAlbert. M. cael. 2,4,10 p. 197,65 ‘non erit medium terrae et medium’ mundi unum et ‘idem’ neque ‘ -edimensionale’ (sed cf. p. 297^a,33 τὸ αὐτό) eisdem lineis protractis a centro ad convexum terrae.