Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
diligens adi.
adi. 1. diligens , -entis . sollers, intentus, accuratus, studiosus — sorgfältig, aufmerksam, gründlich, genau, eifrig (in malam partem : l. 11): 1 in univ.: Arbeo Emm. 8 p. 39,2 ubi communis non sufficeret cura inlata, -issima (diligentia, diligentissime var. l. ) inpertiebatur secreta. Liutg. Greg. 6 lector intelligens et -s diligens (sim. Hraban. epist. 5 p. 390,16. al. ) . Thangm. Bernw. 1 p. 758,22 quos (coaevos) -iores in sancto meditamine cernebat. Rod. Glab. hist. 1,19 cepit Astingus pessimis commilitonibus tanto existere -ior quanto efficiebatur flagitiosior. Dipl. Heinr. III . 354 om…