Eintrag · Mittellateinisches Wb.
dilapidator m.
dilapidator, -oris m.dissipator, qui effundit — Verschwender, Verschleuderer (usu attrib.: MLWl. 22.): MLWRather. coni. 5,164 ex liberalissimo ... et, ut veracius dicamus, -edilapidatore pro prodigo (prodigio MLWed.) quondam tam est tenax nuper effectus (sc. Ratherius), quasi in alium sit virum mutatus. MLWGerhoh. psalm. 133 p. 499,33 episcopus -rdilapidator dimissus est cum honore. MLWChart. episc. Halb. 134 MLWl. 41 electus (abbas) ..., si fuerit eversor monasterii et -rdilapidator prediorum aliarumque rerum ecclesie, ... per advocatum a fratribus accitum ammoneatur. MLWChart. Carinth. V 362 viros inutiles et -esdilapidatores substancie sui monasterii ab officiis ipsis curavit abbas viriliter amovere. al. Weber