Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dilapidator m.
dilapidator , -oris m. dissipator, qui effundit — Verschwender, Verschleuderer (usu attrib . : l. 22 . ): Rather. coni. 5,164 ex liberalissimo ... et, ut veracius dicamus, -e dilapidatore pro prodigo (prodigio ed. ) quondam tam est tenax nuper effectus (sc. Ratherius) , quasi in alium sit virum mutatus. Gerhoh. psalm. 133 p. 499,33 episcopus -r dilapidator dimissus est cum honore. Chart. episc. Halb. 134 l. 41 electus (abbas) ..., si fuerit eversor monasterii et -r dilapidator prediorum aliarumque rerum ecclesie, ... per advocatum a fratribus accitum ammoneatur. Chart. Carinth. V 362 viros inu…