Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dilanio
dilanio , -avi, -atum , -are dilaniare . script. del-: l. 30. 33 . form. coniug. IV.: l. 35 . 1 proprie i. q. dilacerare, discerpere — zerreißen, -fleischen, -fetzen (absol . : l. 45): a in univ.: α gener.: Berth. (?) annal. a. 1078 p. 313,25 carnibus praedae in frusta -tis dilaniatis . Marian. chron. a. Chr. 477 de-tus est Maximus et membratim in Tiberim proiectus. Albert. Stad. chron. a. 1186 quem (Machometh) porci -verunt. Chart. Ypolit. 41 p. 66,23 privilegia ... membratim de-vit Huno bullas papales per medium scindendo. in imag. vel per compar. : Thietm. chron. 2,41 invido vulgari dente a…