Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dilacero
dilacero , -avi, -atum , -are dilacerare . script. : del-: l. 61. 65. p. 644, 10 . dill-: l. 70 . partic. perf. usu adi. : p. 644, 6 . 1 proprie: a strictius i. q. dilaniare, discerpere — zerreißen, -fleischen, -fetzen (absol . : l. 44): α in univ. : Hraban. carm. 11,32 cautus attendis ovilia circum, ne lupus irrumpat, ne leo -et dilaceret . Regino syn. caus. 2,5,46 interrogandum, si aliquis sanguinem, morticinum aut -tum dilaceratum a bestiis comedat. Honor. August. spec. p. 951 A quarum (bestiarum) multitudo passim civitates ... ingrediens parvulos ... -vit dilaceravit . Frid. II. Imp. art. …