Eintrag · Mittellateinisches Wb.
dicastes m.
*dicastes, -is m.(δικαστής)iudex, iuratus — Richter, Geschworener (usu attrib.: MLWl. 9): MLWAlbert. M. eth. I 401 p. 340,60 iustus dicitur ‘ -sdicastes’ (p. 1132a,21 δικαστής), inquantum est directivus ad dicam. II 5,2,7 p. 351b,46sqq. communiter iudex, qui quasi dica iniuriam mensurat ..., -sdicastes vocatur; ... -sdicastes duplex est: unus ... dicaeam (an MLWleg. dicaeum?) determinans ut iudex, alter ... ut lex, quae iudicem informat ad dicare determinandum et determinationem; et sic -sdicastes lex erit -is iudicis; propter hoc ... medium nominatur dicaeon, quemadmodum si quis dicat dicaeon esse dicaeonis, mensurans scilicet mensurati, et -em esse -is, legem scilicet iudicis. MLWibid. MLWal.Konstanciak