Eintrag · Mittellateinisches Wb.
diaphonia f.
diaphonia (dya-, -afo-, -phan-, -nya), -ae f.(διαφωνία) 1 dissonantia — Disharmonie, Dissonanz: a strictius: MLWGunzo epist. 15 p. 51,5 -amdiaphoniam passa est cęlestis illa armonię suavitas. MLWAurel. Reom. mus. 14,5 non euphoniam, sed -amdiaphoniam reddit antiphonia. 16,25 nona (sc. varietas) haec est, quando finis versiculi cum initio antiphone propriam iungit modulationem, ita, ut non facile absque -adiaphonia (diaphonici MLWvar. l.) valeat disiungi. MLWVita Notkeri 12 p. 579C bibuli gutturis barbara grossitas, dum inflexionibus et repercussionibus et -arumdiaphoniarum diphtongis mitem nititur edere cantilenam MLWeqs. MLWal. b latius i. q. discrepantia, dissensio — Unstimmigkeit: MLWAldh. ad Acirc. 135 p. 189,14 unde ... ista diversitas et veluti inconveniens -fonia (-ania MLWvar. l.) nascatur MLWeqs. MLWNotker. Balb. notat. 209 ordinatione Dei ... factum est, quod libros sancti Augustini de CΥΜφΩΝΙΑ, ut ipse nomen illis imposuit, vel -fonia evangelistarum, ut adversarii garriunt, incommemoratos reliqui. 2 organum, concordia diversarum vocum — Mehrstimmigkeit, Zweitstimme (de re v. H. Riemann, Musiklexikon, Sachteil. 121967. p. 223): MLWMus. Enchir. 13,7sq. qualiter eaedem voces sese in unum canendo habeant ...; haec ... est, quam -amdiaphoniam (dio- MLWvar. l.), cantilenam vel assuete organum nuncupamus; dicta ... -adiaphonia, quod non uniformi canore constet, sed concentu concorditer dissono. MLWal. MLWGuido Aret. microl. 18capit. de -adiaphonia, id est organi praecepto. MLWIoh. Afflig. mus. 23,4 interpretatur ... -adiaphonia dualis vox sive dissonantia. MLWAnon. ton. Schneider p. 116,24 dyatesseron, dyapente, dyapason, que constituunt dy-yam. MLWal. 3 ?divisio — ?Unterteilung: MLWGloss. II 328,9 St.-S. -fonias, untarteilida. Konstanciak