Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
devoratio f.
devoratio , -onis f. 1 proprie i. q. actus devorandi, degluttiendi, comestio, absumptio — das Verschlingen, Verschlucken, (Auf-)Fressen (fere c. gen. obi. , c. gen. subi. : l. 8; nude: l. 17): Liber hist. Franc. 16 capit. p. 239 de hominum -e devoratione a bestiis dicitur ( Alex. Min. apoc. 17 p. 374,15). Vita Magni Fauc. I 18 p. 146,22 qui (sc. Deus) nos liberare dignatus es a tanto periculo et a tali -e devoratione vermium ( item Otloh. Magn. 16,44). Notker. Balb. martyr. VII kal. Febr. Germanicus ... ad bestias damnatus et ultro ad -em devorationem sui provocans. XVII kal. Aug. p. 1121 B pr…