Eintrag · Mittellateinisches Wb.
devastator m.
devastator, -oris m.MLWform. div-: MLWl. 31. 1 strictius i. q. depopulator, depraedator, direptor — Verwüster, Verheerer, Plünderer: MLWCapit. reg. Franc. 266,7 ecclesiae inimicus et regni -rdevastator. MLWGerb. epist. 27 ne Otto, qui debet esse tutor, sit -rdevastator (sc. rerum MLWs. Remigii). MLWHugo Farf. opusc. hist. p. 63,34 di-esdivastatores aecclesiarum et persequtores pauperum. MLWBerth. (?) annal. MLWa. 1079 p. 319,21 sancti Galli cellae ... invasorem et -emdevastatorem. MLWal. 2 latius: a vexator, afflictor, oppressor — einer der heimsucht, plagt, bedrückt: Otloh. admon. 1 (MLWPL 146,247B) ubi sunt ... pastores et defensores ecclesiarum, qui resistant -busdevastatoribus pauperum et viduarum? MLWBernold. Const. chron. MLWa. 1091 p. 451,5 Mantuani ... obsidione a Heinrico rege ... constricti ... se et civitatem suam suo -idevastatori tradiderunt. MLWChron. Albr. MLWa. 1221 p. 911,39 catholicorum -rdevastator Vastachius. MLWal. b superator, debellator — Überwinder, Besieger: MLWVita Mariae rhythm. 3881 Iesu Christe, ... seculi creator, ... inferni -rdevastator. Antony