Eintrag · Mittellateinisches Wb.
desertor m.
desertor, -oris m.MLWscript. et MLWform.: dis-: MLWl. 18. 42. 48.gen. MLWsg. -es: MLWl. 18.MLWacc. MLWsg. -onem: MLWl. 48.nom. MLWpl. -is: MLWl. 15. 1 proprie i. qui relinquit, deserit, prodit — einer der verläßt, im Stich läßt, ausreißt, Verräter, Abtrünniger (usu attrib.: MLWl. 21. 27. 28): a in univ.: MLWEpist. Merov. 3 p. 438,10 si hoc (sc. alterum episcopum sibi fieri) petunt (sc. plebs), ... -isdesertoris potius iudicandi sunt quam fedelis. MLWForm. Flav. MLWadd. 5 p. 491, 30 ut, si quis in monasterio nutritus ... fuerit et ... discesserit, ... di-esdisertores crimen damnetur. MLWRather. prael. 2,6 MLWl. 216 quare adulterator aut penitus -rdesertor illius (coniugii) crimen incurrat. MLWLiutpr. leg. 36 faciam (sc. Nicephorus), ut aliud dominus tuus quam -esdesertores servos defendere cogitet. MLWLamb. Hersf. annal. MLWa. 1057 p. 72,24 sanctae conversationis habitum ... abiecit uxoremque suam et possessiones -rdesertor Dei et transfuga recepit palatinus comes Luthariorum. saepe. v. et MLWl. 40.de diabolo, angelis lapsis: MLWAmalar. bapt. 29 exsufflatur ..., quia tali dignus est ignominia -rdesertor antiquus. MLWRup. Tuit. trin. 17,13 MLWl. 624 contra -isdesertoris diaboli mendacium. MLWHildeg. div. op. 1,1,8 capit. p. 2 diabolus et angeli -esdesertores iusticię. al. b qui desciscit — ‘Deserteur’: MLWLeg. Wisig. 9,2,9 p. 374,7 si amatores patrie hii ... adprobantur, qui se periculis ... pro eius liberatione obiciunt, cur -esdesertores potius non dicantur, qui vindicatores eius esse desistunt? MLWAnnal. Fuld. II MLWa. 882 p. 99,6 quem (Gotafridum) maximum inimicum et -emdesertorem regni sui habuerat imperator eqs. (MLWRahew. gest. 4,28). MLWRuotg. Brun. 20 p. 20,18 regni vastatores, milicię -esdesertores (MLWPetr. Dam. epist. 112 p. 277,11. MLWal.). Summ. Heinr. A 8,187 -esdesertores herifluhtige, qui desertis militaribus officiis evagabantur. al. 2 translate i. qui desinit, desistit — einer der Abstand nimmt (von): a in univ.: MLWConc. Karol. A 50D,36 multi ecclesiasticae regulae subiecti propositi et loci sui -esdesertores effecti (52 p. 685,5). MLWChron. Andag. 89 p. 221,20 si consecratus ab Otberto Romane sententie probaretur Wiredus -rdesertor (di-disertor MLWcod. MLWa. corr.), cuius antea fuerat acerrimus assertor. MLWHildeg. scivias 3,9 MLWl. 679 accensus in spiritu sancto -rdesertor erroris relinquensque omnia filius columbae Petrus. MLWCaes. Heist. mirac. I 12,13 p. 325,31 erat ... dux tyrannus immanis ... et fidei catholicae -rdesertor. al. b qui neglegit — einer der vernachlässigt: MLWChart. Bund. 357 p. 268,1 (a. 1164) quia cognovit episcopus ... abbatem huius litis disertonem (di-emdisertorem MLWvar. l.) et tamquam per contumatiam absentem fuisse. c qui rumpit — einer der bricht: MLWHildeg. scivias 3,9 MLWl. 703 -esdesertores ... divini pacti ... per me vanis simulacris comparantur.cf. dissertor. Weber