Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
desectio f.
desectio , -onis f. 1 resectio, amputatio — das Abschneiden : Pass. Leod. 30 (MGMer. V p. 312,5) quia -o desectio (qui desedio, quia defectio var. l. ) labiorum ordinis nudaverat dentium, tamen ab intro afflato tacte sonitum reddiderunt verborum. Regino syn. caus. app. 2,12 p. 430,7 ne perturbatio ... oriretur, ... deinceps, qui non promoveantur ad sacerdotium ex regulis canonum, necessario credimus inserendum, id est ..., qui ... aut naturaliter membrorum defectu vel -e desectione (de sectione ed. ) aliquid minus habere noscuntur. 2 incisio, sectio — das Durchschneiden : Transl. Mercurii II 9…