Eintrag · Mittellateinisches Wb.
desectio f.
desectio, -onis f. 1 resectio, amputatio — das Abschneiden: MLWPass. Leod. 30 (MGMer. V p. 312,5) quia -odesectio (qui desedio, quia defectio MLWvar. l.) labiorum ordinis nudaverat dentium, tamen ab intro afflato tacte sonitum reddiderunt verborum. MLWRegino syn. caus. MLWapp. 2,12 p. 430,7 ne perturbatio ... oriretur, ... deinceps, qui non promoveantur ad sacerdotium ex regulis canonum, necessario credimus inserendum, id est ..., qui ... aut naturaliter membrorum defectu vel -edesectione (de sectione MLWed.) aliquid minus habere noscuntur. 2 incisio, sectio — das Durchschneiden: Transl. Mercurii II 9 (Martène-Durand, Coll. VI p. 756A; MLWs. IX.?) Caesaream Cappadociae, ubi vitam, immo potius mortem, iuguli -edesectione finivit.cf. dissectio. Weber