derogo

derogo , -avi, -atum , -are derogare . 1 vi praep. vigente: a strictius: α nocere, detrectare, obtrectare, imminuere — schaden, Abbruch tun, beeinträchtigen, schmälern : Dipl. Heinr. II . 34 p. 37,33 non -atur derogatur aequitati, si quid superaddatur liberalitati. Fortolf. rhythmimach. 17 dicant ..., qui eiusmodi scientiam vanitati deputant et irreligiositati, quidnam vanitatis habeat, vel quid religioni -et deroget ea investigare, quae ratio natura duce propalavit. Chart. Mar. Magd. 123 p. 113,45 salva ... antiqua compositione et in nullo quantum ad alios articulos penitus -ta derogata . Cha…