derogo

derogo, -avi, -atum, -arederogare. 1 vi praep. vigente: a strictius: α nocere, detrectare, obtrectare, imminuere — schaden, Abbruch tun, beeinträchtigen, schmälern: MLWDipl. Heinr. II. 34 p. 37,33 non -aturderogatur aequitati, si quid superaddatur liberalitati. MLWFortolf. rhythmimach. 17 dicant ..., qui eiusmodi scientiam vanitati deputant et irreligiositati, quidnam vanitatis habeat, vel quid religioni -etderoget ea investigare, quae ratio natura duce propalavit. MLWChart. Mar. Magd. 123 p. 113,45 salva ... antiqua compositione et in nullo quantum ad alios articulos penitus -taderogata. MLWChart. Salem. 293 ne ullus iuri dicti cenobii -arederogare possit. saepius.iniuriam inferre — Unrecht tun: MLWDipl. Constantiae 3 p. 10,34 in quo (sc. electione abbatis) quantum fuerit nostro culmini -tumderogatum, vestra (sc. papae) potest beatitudo metiri, cum eqs. β demere, auferre — wegnehmen, entziehen, absprechen: MLWCapit. reg. Franc. 8,2 in parentum ... subcessionibus, quicquid legebus discernentur, observentur omnibus contra inpetrandi alequid licentia -taderogata. MLWTheodulf. carm. 41,1,185 haec (bibliotheca) etiam assiduo fastidia -atderogat usu, quoque magis capitur, quaeritur inde magis. MLWTransl. Libor. I 7 cum verbis doctorum de divina virtute non credentes, tamen his, quae oculis viderent, ... fidem -arederogare non possent. MLWUffing. Ida 2,1 p. 482,26 omni pene honestatis cultu (sc. reliquiis Idae) -toderogato. MLWEpist. Ratisb. MLWapp. 1 p. 371,15 una vobiscum (sc. cum consacerdotibus) excellentiam veneramur (sc. sacerdos) episcopalem, nec tamen ideo inferioribus membris -amusderogamus, quod sunt. al. b latius: α criminari, insimulare, calumniari — falsch beschuldigen, verleumden: MLWVita Arnulfi 13 homo scelestus ... cum conplicibus suis virum sanctum -arederogare ausus est non esse ... cultorem Dei, sed pocius hominem voluptati deditum. MLWHincm. divort. capit. 12 p. 102 ne iuste iudicare volentes suspicio quaecumque remordeat vel -antesderogantes dicant, quia eqs. MLWBertha Adelh. 9 cuius eventum rei (sc. sanitatis) cum haec (mulier sanata) ... propalasset in laudem Dei, altera quaedam -vitderogavit illi quasi mentienti. MLWCasus Petrish. praef. 1 a quibusdam ... ignoratur, unde hęc sacrosancta religio (i. monasterialis institutio) exordium ... acceperit, et ideo a multis ei -aturderogatur (cod., derodatur MLWed.), quasi ab imperitis sit adinventa. al. β contemnere, neglegere — mißachten: MLWTrad. Ratisb. 8 (a. 792) quod si hoc quisquam -veritderogaverit, a ... defensoribus convincatur. γ reprobare — ablehnen: MLWLeg. Wisig. 2,4,8 p. 101,5 de -andisderogandis (rogandis, e[r]rogandis MLWvar. l. [ed. Lopez p. 457]) testibus, quod per triginta annorum spatium protelentur ad obiectum illis infamium comprobandum. δ maledicere, vituperare, contemnere — tadeln, schmähen: MLWLiutg. Greg. 12 p. 77,10 qualiter fecit ... de omnibus obtrectatoribus suis, qui ei aliquando -bantderogabant propriis viciis instigati. MLWHraban. epist. 25 p. 434,7 blasphemare et -arederogare spiritus sancti potentiae. MLWHrotsv. lib. 1 praef. 1 hunc libellum ... omnium sapientium benignitati offero expurgandum ..., qui erranti non delectantur -arederogare, sed magis errata corrigere. MLWLamb. Tuit. Herib. 2 prol. p. 1246,2 commodius velim, ut mea -eturderogetur opera. MLWMetell. Quir. 12,19 sciscitans docebar ... patrum beata gesta non tacenda; nemo -veritderogaverit. MLWHugo Trimb. registr. 757 lector ... sciolus nolit -arederogare dictatori nec eum verbis lacerare. saepe. ε denegare — verweigern: Transl. Adelph. 12 (MLWMGScript. XV p. 296,3; MLWs. IX.MLW^med.) quidam nauta ..., dum eos (quosdam) navigio transmittere -retderogaret, vindictam propter hoc expertus divinam ... gratiam Dei ... se humiliando recuperabat. 2 vi praep. evanida i. q. exigere — einfordern, erheben: MLWChart. Bund. 937 p. 373,31 (a. 1259) curiam in Plewrs et curiam in Palaus ... dimittimus ... nullum volentes ab eis theolonium -arederogare. Weber