Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
derepente
derepente (de repente) adv. repente, subito, ex improviso — plötzlich, unvermutet, mit einem Male : 1 in univ.: Paulin. Aquil. c. Fel. 1,3 l. 17 ne ... hostium cunei -e derepente praecipites ecclesiae valvas inopinato infringant incursu. Gesta Camer. 2, 5 p. 457,14 -e derepente insiliens homines incautos ... mordebat (sc. phreneticus) . Berth. (?) annal. a. 1074 collecto undique ... auxilio ... Saxones adiit de repente Heinricus rex. a. 1080 p. 326,5 quibusdam firmissimis castellis ... -e derepente occupatis. Otto Sanblas. chron. 18 p. 21,17 prima noctis vigilia de repente facto incursu Welfon…