Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
denkelk adj.
undenklĩk , -denkelk , -denklich , adj. : 1. nicht fassbar, nicht begreiflich, „ Ik mane di der vndenckelken vroude, de du darvan haddest ” (Mante Geb. 48), „ de vrunde all sere vundert ... dat du dyner vrogen edder den vrunden scryvest, vu et dy myt dyner sake bysta und den vrunden dair deger undencklich an doyst, se dat all vor groten unwyllen nemen ” (Livl. Ub. II 2, 85). — 2. unzählig, „ wo solcke taxirung disses amptes vor undencklichen jaren also in viridi observantia ist geholden und darna gelevet wordenn ” (Hamb. ZR 101), „ wie he dan van undencklichen jahren genaten hefft ” (LandR. Mü…