demonstrabilis

demonstrabilis, -e. 1 sensu pass. i. qui demonstrari, ostendi potest — (auf-, vor)zeigbar, darstellbar: a gener.: α in univ.: MLWGerhoh. psalm. 64 p. 468,41 Dei mirabilia, quae in ... canticis spiritalibus enunciamus, condigno rerum effectu etiam oculis -iademonstrabilia fieri optamus. MLWAlbert. M. Iob 3,20 p. 65,42 nihil ... -edemonstrabile est in talibus (tenebris). β laudabilis — lobenswert: MLWAlbert. M. Iob 1,3 p. 22,22 ‘eratque vir ille’ -isdemonstrabilis MLWsc. ‘magnus’ virtute, honestate et demonstratione. b log., philos., theol. i. q. (per demonstrationem) probandus — beweisbar: MLWAlbert. M. cael. hier. 3,1 p. 48,71 haec diffinitio materialis est, et hae diffinitiones secundum philosophum -esdemonstrabiles sunt. MLWanal. post. 1,4,15 p. 122^b,32 si ... tale medium non est inter extrema, subiectum scilicet et praedicatum, tunc praedicatum inest subiecto immediate, et tunc non amplius erit demonstratio, quia propositio talis est immediata et ideo 〈non MLWci. Antony〉 -isdemonstrabilis. MLWcaus. univ. 2,2,44 p. 137,34 -edemonstrabile non est scitum et causam stantem non habens. MLWsumm. theol. I 3,17^capit. quaeritur, si -edemonstrabile sit Deum esse vel sit per se notum. 3,18^capit. quod Deus cognoscibilis sit, nominabilis et -isdemonstrabilis. MLWibid. MLWal.usu MLWsubst.: MLWAlbert. M. summ. theol. I 3,17 p. 85,16 quia -edemonstrabile exigit priorem perfectionem, quae est comprehensionis, patet, quod eqs. 2 sensu act. i. q. demonstrativus, determinans — hinweisend, bestimmend (de pronominibus): MLWAlbert. M. phys. 1,1,6 p. 11,84 signatum ... est, cuius natura contrahitur et particulatur certificata in supposito determinate (determinato MLWvar. l.) -idemonstrabili, ut hic homo demonstrato Socrate. praedicam. 4,8 p. 237^b,21 non dicitur ad aliquid, quia comparatio, quam dicit in nomine, non est -edemonstrabile accidens; et ideo non dicitur alicuius quoddam caput, sed dicitur alicuius caput sine determinatione ad hoc singulare. Mandrin