Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
demonstrabilis
demonstrabilis , -e . 1 sensu pass. i. qui demonstrari, ostendi potest — (auf-, vor)zeigbar, darstellbar : a gener.: α in univ.: Gerhoh. psalm. 64 p. 468,41 Dei mirabilia, quae in ... canticis spiritalibus enunciamus, condigno rerum effectu etiam oculis -ia demonstrabilia fieri optamus. Albert. M. Iob 3,20 p. 65,42 nihil ... -e demonstrabile est in talibus (tenebris) . β laudabilis — lobenswert : Albert. M. Iob 1,3 p. 22,22 ‘eratque vir ille’ -is demonstrabilis sc. ‘magnus’ virtute, honestate et demonstratione. b log., philos., theol. i. q. (per demonstrationem) probandus — beweisbar : Albert.…