demersio

demersio (dim-), -onis f. 1 immersio — das Ein-, Untertauchen: a proprie: α gener. (spectat ad infernum: l. 4.): MLWChart. Bund. I 17 p. 22,9 (a. 765) in resurrectione humani generis septem damnationes mortis in stagno ignis super ipsum incumbant: ... tertia in inferno -odemersio. MLWNotker. Balb. martyr. XV. kal. Mart. p. 1046^A qui (sanctus Blasius) ... post -emdemersionem in lacum, unde supernatans salvus exivit, iubente ... iudice capite ad extremum ... truncatur. MLWAlbert. M. sacram. 3,43 Dionysius in ‘Ecclesiastica Hierarchia’ in theoria baptismi ...: ‘sacre baptizandorum symbolica doctrina ... docet tribus in aqua -busdemersionibus’ (MLWPG 3,404^B καταδύσεσι). β iur.: MLWDecret. Frision. A 8 p. 58, 19 pro di-edimersione in aquam, id est wapeldepene, v marce et due uncie. b translate i. q. exstinctio — Vernichtung: MLWHraban. cruc. 1,25 MLWl. 1 post interfectionem et di-emdimersionem meretricis magnae (i. Babylonis). 2 submersio — das Untergehen, (Ver-)Sinken: a proprie: α in univ.: MLWConst. imp. I 373 (a. 1196) ne periculum naufragii cum rerum suarum di-edimersione perpessi mercatores aliquod in bonis suis idcirco dispendium sustineant vel iacturam (inde MLWChart. Argent. I 246 [dipl. Frid. II.]. 507 [dipl.] -edemersione). β mors submersione effecta — das Ertrinken: MLWAlbert. Aquens. hist. 3,54 p. 377^C alios ... sub unda caput ab ictu ferientis abscondentes saevo fine di-isdimersionis suffocari cogebant Turci milites. al. b translate: α interitus — Untergang, Tod: MLWRadbert. thren. 3,2389 signanter sub hac ‘littera (sc. coph) conclusio’ nostrae di-isdimersionis. MLWSyrus Maiol. 3,9 MLWl. 12 quosdam ... eorum, qui -idemersioni se subtraxerunt in remotiori quodam montis latere, offendentes comprehenderunt. β ruina — Verfall: MLWBovo Corb. Boeth. 12 nisi per divinam potentiam disposita elementorum conexione teneretur, necessario ... a suo statu quadam -edemersione laberetur terra. Leithe-Jasper