Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
delectabiliter adv.
adv. delectabiliter . 1 libenter, grate, animo parato, laete — gern, mit Vergnügen, freudig, froh(gesinnt ) : a in univ.: Gloss. II 269,14 St.-S. -r delectabiliter gerno, gerano. L up. F err. epist. 71 p. 74,20 ut ... monachi ... Deum -r delectabiliter exorarent (sim. Dipl. Loth. I . 25 p. 99,22 Domini clementiam -ius delectabiliterius exorare. Dipl. Ludow. Germ. 126 p. 177,1. al. ). B runo Querf. fratr. 2 p. 33,8 propter ... castitatem morum, in quibus teste Deo -r delectabiliter ambulavit Benedictus . F rowin. explan. 2,2 l. 705 quid est nam -r delectabiliter considerare, qualis et quantus e…