Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
deiectio f.
deiectio (-ccio) , -onis f. script. : diec-: p. 228, 4 . deic-: p. 228, 39 . I proprie: A gener.: 1 prostratio — das Niederwerfen : a de hominibus: Gerh. August. Udalr. 2,14 l. 21 ipse (faber infirmus) ad terram ... deiectus est, et in -e deiectione (diectione P ) genua eius ... malleorum sonitum fecerunt. Arnold. Lub. chron. 2,22 p. 142,8 quem (ducem) de terra levans imperator osculatus est non sine lacrimis, ... quia ipse tante sibi -is deiectionis causa fuit. b de rebus i. q. demolitio, destructio — das Umbrechen, Ein-, Abreißen : Lex Baiuv. 10,14 si una persona haec omnia commiserit in alt…