Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
deditus adi.
adi. deditus , -a, -um . I strictius i. q. addictus, dicatus — hingegeben, gewidmet : A in bonam partem: 1 in univ.: Willib. Bonif. 7 p. 38,2 sanctus vir iam Deo ab infantia -us deditus ( Ruotg. Brun. 20 p. 21,16. al. ). Liber diurn. 85 p. 106,7 Christiane religioni -a dedita vestra devotio. Arbeo Corb. 8 erat ... vir facundissimus et humanitati praecipuus, ... operatione (operationi m. al. corr. 1 ) -us deditus , oratione studiosus. Godesc. Saxo gramm. 2 p. 487,14 ‘sollers’ quasi totus arti -us deditus artisque gnarus. Poeta Saxo 5,382 mens semper magnis -a dedita consiliis. Ligurinus 2,156 l…