Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dedecoro
dedecoro , -avi, -atum , -are dedecorare . partic. perf. usu adi. : l. 40 . 1 proprie i. q. deturpare, deformare — verunstalten, entstellen (in imag . : l. 23): Radbert. corp. Dom. 21,162 non ... est inmaculata (sc. sponsa Christi) , quam nevi obscenitas -at dedecorat . Liutpr. leg. 9 negotiatorum multitudo ... viae margines tenuit clypeolis tenuibus ... et spiculis vilibus -ta dedecorata . Petr. Dam. serm. 6,9 cavendum est ..., ne qua nos vitiorum nigredo -et dedecoret , qui candidos ... duces habemus. epist. 50 p. 81,15 duxisti ... uxorem, quam non ... a venustate vultus lippitudo -et dedeco…