Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
decalvatio f.
decalvatio , -onis f. 1 proprie: a sensu act. i. q. rasura crinium capitis — das Kahlscheren (de re v. Hinschius, Kirchenrecht. IV. 1888. p. 804): Leg. Wisig. 3,3,8 si ... servi talia perpetraverint, ... comprehensi hac -is decalvationis feditate multati ... verberentur (6,5,12). al. Iulian. Tolet. Wamb. 27 p. 522, 17 -is decalvationis ... sustinuere (sc. insidiatores principis) vindictam. Dipl. Frid. I . 130 p. 219,45 ceteri ... -e decalvatione crinium et dura verberatione ... coherceantur. Ioh. Wirz. descr. 942 a quorum (damnatorum) -e decalvatione , crinibus eorum abrasis, ... idem locus Ca…