lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Deca

Lex. bis spez. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 3 Wörterbücher
Anchors
3 in 3 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
0
Verweise raus
2

Hauptquelle · Herder (Konv.-Lex., 1854–57)

Deca

Bd. 2, Sp. 294
Deca, s. Deka.
16 Zeichen · 2 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Deca

    Herder (Konv.-Lex., 1854–57)

    Deca , s. Deka .

  2. Latein
    deca

    Mittellateinisches Wb.

    * deca numer. ( δέκα ) decem — zehn : Christ. Stab. Matth. 9 p. 1302 D -a deca decem, inde compositum nomen Decapolis. S…

  3. Spezial
    decá

    Ladinisch-Deutsch (Mischí)

    decá [de·cá] adv. 1 diesseits, diesseitig, hüben, auf dieser Seite (gelegen) 2 herbei: cocogné decá herbeistottern; stri…

Verweisungsnetz

4 Knoten, 1 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Kompositum 1 Sackgasse 3

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit deca

98 Bildungen · 95 Erstglied · 3 Zweitglied · 0 Ableitungen

deca‑ als Erstglied (30 von 95)

Decachord

Herder

Decachord , frz., Guitarre mit 10 Saiten.

decachordum

LmL

decachordum -i n. et decachordus -i m. 1. zehnsaitiges Instrument 2. zehntöniger Tonbereich 3. Bezeichnung für einen zehn Tonstufen umfassen…

decachordus

LmL

decachordus -a , -um (-on) (δεκάχορδος) 1. zehnsaitig 2. zehn Tonstufen umfassend — 1. with ten strings 2. encompassing ten notes 1 zehnsait…

decada

LDWB1

decada [de·cā·da] f. (-des) Dekade f.

Decade

Herder

Decade , s. Dekade .

Décadence

Meyers

Décadence (franz., spr. -dāngß'), Verfall, Abnahme.

decadënt

LDWB1

deca·dent

decadënt [de·ca·dënt] adj. (-nc, -a) dekadent, entartet, heruntergekommen, degeneriert, verfallen → jü dojö.

Décadents

Meyers

Décadents (spr. -dang), s. Symbolisten .

decadënza

LDWB1

decadënza [de·ca·dën·za] f. (-zes) 1 Dekadenz f., Niedergang m., Verfall m., Abstieg m., Fall m. 2 ‹fig› Ruin m. ◆ decadënza culturala Kultu…

Décadi

Meyers

Décadi , im französischen republikan. Kalender der zehnte Tag einer Dekade, der als Ruhetag galt.

decado

MLW

decado v. 1. decido . Weber

Decaen

Meyers

Decaen (spr. dökāng), 1) Charles Matthieu Isidore, Graf , franz. General, geb. 1769 in Creuilly bei Caen, gest. 9. Sept. 1832, diente vor Ma…

decagonus

MLW

* decagonus , -i m. ( δεκάγωνον ) figura geometrica decem angulis constructa — Zehneck, Dekagon : Anon. geom. I 4,24 in ceteris ... vel enna…

decagram

LDWB1

deca·gram

decagram [de·ca·grạm] m. (-s) Deka n., Dekagramm n. → deca 1 .

Decagynus

Meyers

Decagynus (griech., dekagynisch ), zehnweibig, eine Blüte mit zehn Griffeln. Davon Decagynia , Ordnung in den ersten 13 Klassen des Linnésch…

Decaisne

Meyers

Decaisne (spr. dökǟn'), Joseph , Botaniker, geb. 18. März 1807 in Brüssel, gest. 8. Febr. 1882 in Paris, widmete sich anfangs der Malerei, s…

decalco

MLW

decalco v. deculco . Weber

decalesco

MLW

decalesco , -calui , -ere decalescere . refrigerare, tardare — abkühlen, nachlassen : Arnold. Ratisb. Emm. 2 p. 1086 C quatenus ... fervor d…

decalihida

AWB

decalihida Gl 1,106,15 ( Pa ) s. tagalîhhida.

decallo

MLW

* decallo (-cha-) subst. (orig. inc. nisi subest de et collum) ruma ferina — Halsstück vom Wild : Summ. Heinr. A 9,327 decallo (dechallo var…

Decālo

Meyers

Decālo , soviel wie Calo (s. d.).

decalogh

LDWB1

decalogh [de·ca·lọ̄gh] m. (-gs) Dekalog m.

decalogus

KöblerAhd

decalo·gus

decalogus , M. nhd. die zehn Gebote ne. Decalog ÜG.: lat. decalogus Gl Q.: Gl (Anfang 9. Jh.) E.: s. lat. decalogus, M., Dekalog, die zehn G…

Decalquiren

Herder

Decalquiren (—kalk—), Kupferstiche oder Steindruck auf Holz überdrucken; eine Zeichnung vermittelst Pauspapiers copiren.

decalvabilis

MLW

* decalvabilis , -e . pronus ad calvitium — zur Glatze neigend : Albert. M. animal. 1,134 si ... exaltatur linea capillorum a fronte, signif…

decalvandus

MLW

adi. 3. decalvandus , -a, -um . fluens — ausfallend : Constant. Afric. theor. 1,10 p. 2b v ,36sqq. pili plani et non -i decalvandi ( cf. Gal…

decalvans

MLW

adi. 1. decalvans , -antis . fluens — ausfallend : v. l. 66 .

decalvatio

MLW

decalvatio , -onis f. 1 proprie: a sensu act. i. q. rasura crinium capitis — das Kahlscheren (de re v. Hinschius, Kirchenrecht. IV. 1888. p.…

decalvatus

MLW

adi. 2. decalvatus , -a, -um . 1 glaber, calvus — kahl, glatzköpfig : Egbert. fec. rat. 1,127 (gloss.) ne -um decalvatum et verecundum caput…

deca als Zweitglied (3 von 3)

DOMID ÉCA

Hederich

DOMID ÉCA , æ , ein Beynamen der Juno, welche von den Bräuten, verehret wurde, damit sie Glück zu deren Heimführung in ihres künftigen Manne…

INTERD ÉCA

Hederich

inter·deca

INTERD ÉCA , æ , ein Beynamen der Juno bey den Römern, welche, nach einigen, so viel, als Domiduca seyn soll, die an ihrem Orte zu sehen; na…

ITERD ÉCA

Hederich

iter·deca

ITERD ÉCA , æ , ein Beynamen der Juno bey den Römern, welche die Kinder ihren Weg, Augustin. de C. D. l. VII. c. 3 . oder doch die Bräute he…