Hauptquelle · Herder (Konv.-Lex., 1854–57)
Aggregat · alle Wörterbücher
Deca
Lex. bis spez. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 3 Wörterbücher ▾- Anchors
- 3 in 3 Wb.
- Sprachstufen
- 3 von 16
- Verweise rein
- 0
- Verweise raus
- 2
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
- 19./20. Jh.
-
—
Lateindeca
Mittellateinisches Wb.
* deca numer. ( δέκα ) decem — zehn : Christ. Stab. Matth. 9 p. 1302 D -a deca decem, inde compositum nomen Decapolis. S…
-
—
Spezialdecá
Ladinisch-Deutsch (Mischí)
decá [de·cá] adv. 1 diesseits, diesseitig, hüben, auf dieser Seite (gelegen) 2 herbei: cocogné decá herbeistottern; stri…
Verweisungsnetz
4 Knoten, 1 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit deca
98 Bildungen · 95 Erstglied · 3 Zweitglied · 0 Ableitungen
deca‑ als Erstglied (30 von 95)
Decachord
Herder
Decachord , frz., Guitarre mit 10 Saiten.
decachordum
LmL
decachordum -i n. et decachordus -i m. 1. zehnsaitiges Instrument 2. zehntöniger Tonbereich 3. Bezeichnung für einen zehn Tonstufen umfassen…
decachordus
LmL
decachordus -a , -um (-on) (δεκάχορδος) 1. zehnsaitig 2. zehn Tonstufen umfassend — 1. with ten strings 2. encompassing ten notes 1 zehnsait…
decada
LDWB1
decada [de·cā·da] f. (-des) Dekade f.
decadactylus
GWB
decadactylus zool, Artbezeichnung s Echinus Dorothee Schröter D. S.
Decade
Herder
Decade , s. Dekade .
Décadence
Meyers
Décadence (franz., spr. -dāngß'), Verfall, Abnahme.
decadënt
LDWB1
decadënt [de·ca·dënt] adj. (-nc, -a) dekadent, entartet, heruntergekommen, degeneriert, verfallen → jü dojö.
Décadents
Meyers
Décadents (spr. -dang), s. Symbolisten .
decadënza
LDWB1
decadënza [de·ca·dën·za] f. (-zes) 1 Dekadenz f., Niedergang m., Verfall m., Abstieg m., Fall m. 2 ‹fig› Ruin m. ◆ decadënza culturala Kultu…
Décadi
Meyers
Décadi , im französischen republikan. Kalender der zehnte Tag einer Dekade, der als Ruhetag galt.
decado
MLW
decado v. 1. decido . Weber
Decaen
Meyers
Decaen (spr. dökāng), 1) Charles Matthieu Isidore, Graf , franz. General, geb. 1769 in Creuilly bei Caen, gest. 9. Sept. 1832, diente vor Ma…
decagonus
MLW
* decagonus , -i m. ( δεκάγωνον ) figura geometrica decem angulis constructa — Zehneck, Dekagon : Anon. geom. I 4,24 in ceteris ... vel enna…
decagram
LDWB1
decagram [de·ca·grạm] m. (-s) Deka n., Dekagramm n. → deca 1 .
Decagynus
Meyers
Decagynus (griech., dekagynisch ), zehnweibig, eine Blüte mit zehn Griffeln. Davon Decagynia , Ordnung in den ersten 13 Klassen des Linnésch…
Decaisne
Meyers
Decaisne (spr. dökǟn'), Joseph , Botaniker, geb. 18. März 1807 in Brüssel, gest. 8. Febr. 1882 in Paris, widmete sich anfangs der Malerei, s…
decalco
MLW
decalco v. deculco . Weber
decalesco
MLW
decalesco , -calui , -ere decalescere . refrigerare, tardare — abkühlen, nachlassen : Arnold. Ratisb. Emm. 2 p. 1086 C quatenus ... fervor d…
decalihida
AWB
decalihida Gl 1,106,15 ( Pa ) s. tagalîhhida.
decallo
MLW
* decallo (-cha-) subst. (orig. inc. nisi subest de et collum) ruma ferina — Halsstück vom Wild : Summ. Heinr. A 9,327 decallo (dechallo var…
Decālo
Meyers
Decālo , soviel wie Calo (s. d.).
decalogh
LDWB1
decalogh [de·ca·lọ̄gh] m. (-gs) Dekalog m.
decalogus
KöblerAhd
decalogus , M. nhd. die zehn Gebote ne. Decalog ÜG.: lat. decalogus Gl Q.: Gl (Anfang 9. Jh.) E.: s. lat. decalogus, M., Dekalog, die zehn G…
Decalquiren
Herder
Decalquiren (—kalk—), Kupferstiche oder Steindruck auf Holz überdrucken; eine Zeichnung vermittelst Pauspapiers copiren.
decalvabilis
MLW
* decalvabilis , -e . pronus ad calvitium — zur Glatze neigend : Albert. M. animal. 1,134 si ... exaltatur linea capillorum a fronte, signif…
decalvandus
MLW
adi. 3. decalvandus , -a, -um . fluens — ausfallend : Constant. Afric. theor. 1,10 p. 2b v ,36sqq. pili plani et non -i decalvandi ( cf. Gal…
decalvans
MLW
adi. 1. decalvans , -antis . fluens — ausfallend : v. l. 66 .
decalvatio
MLW
decalvatio , -onis f. 1 proprie: a sensu act. i. q. rasura crinium capitis — das Kahlscheren (de re v. Hinschius, Kirchenrecht. IV. 1888. p.…
decalvatus
MLW
adi. 2. decalvatus , -a, -um . 1 glaber, calvus — kahl, glatzköpfig : Egbert. fec. rat. 1,127 (gloss.) ne -um decalvatum et verecundum caput…
‑deca als Zweitglied (3 von 3)
DOMID ÉCA
Hederich
DOMID ÉCA , æ , ein Beynamen der Juno, welche von den Bräuten, verehret wurde, damit sie Glück zu deren Heimführung in ihres künftigen Manne…
INTERD ÉCA
Hederich
INTERD ÉCA , æ , ein Beynamen der Juno bey den Römern, welche, nach einigen, so viel, als Domiduca seyn soll, die an ihrem Orte zu sehen; na…
ITERD ÉCA
Hederich
ITERD ÉCA , æ , ein Beynamen der Juno bey den Römern, welche die Kinder ihren Weg, Augustin. de C. D. l. VII. c. 3 . oder doch die Bräute he…