Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
debilitas f.
debilitas (dib-, divi-, devi-) , -atis f. form. dat. sg. -e: l. 57. I de anim. eorumque partibus corporis i. q. infirmitas, imbecillitas, languor — Schwäche, Hinfälligkeit, Gebrechlichkeit (fere de hominibus; de animalibus: l. 60): A gener.: 1 corpor.: a in univ.: Siseb. Desid. 22 fuerit quispiam egritudine convexatus vel dev-e devilitate corporis deturpatus ( Mirac. Conr. Const. 12. al. ). Willib. Bonif. 8 p. 47,25 quem (chorepiscopum) ad subveniendum suae senilis aetatis -e debilitate ( -i debilitati , infirmitati var. l .) ... subrogavit. Antidot. Glasg. p. 114,25 non corpori div-i divilita…