Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
deambulatorius
deambulatorius , -a, -um . 1 adi.: a proprie: α ad circumeundum aptus — zum Entlanggehen, Ringsumlaufen geeignet : Ioh. Wirz. descr. 375 cum ... laqueariis supra se ... locum -um deambulatorium circumquaque exhibentibus. Acta imp. Winkelm. I 693 p. 550,36 fecerunt Viterbienses ... tegumenta ... velatosque tramites -os deambulatorios extruxerunt. β circumiens — umlaufend : Radbert. Matth. 3,555 in gyro ... cancelli -i deambulatorii . Hugo Farf. opusc. hist. p. 30,29 arcus -i deambulatorii per totum circuitum (sc. ecclesiae) habebantur intus et foris ( Leo Mars. chron. 3,33 p. 406, 32 [rec. II].…