Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cultilis
1. * cultilis (col-) , -e . 1 adi. : a cultioni aptus — zum Anbau geeignet, bebaubar (in imag . : l. 65): Dipl. Otton. I 335 p. 450,13 in ... arvis co-bus coltilibus et incoltilibus, vineis, olivetis, silvis . Mirac. Donat. ( MGScript. XV p. 855,17) quod tellurem paulo ante minus -em cultilem sic ... fertilem reddidisti, ut eqs. Rup. Tuit. trin. 22,17 l. 1239 quae (gentes) ... in modum camporum sepibus gratiae Dei circumdatae -es cultiles sunt et fecundae. Chart. Sigeb. 42 p. 91,11 Randolfus quindecim iugera terrę -is cultilis ... possederat (53 p. 119,5. Magnus chron. a. 1084 p. 486,36). b ad…