Eintrag · Mittellateinisches Wb.
cubatio f.
cubatio , -onis f. incubatio (in ovis) — das (Be-)Brüten (der Eier) : MLW Arnold. Saxo fin. 2,5 p. 59,13 quando tonitrua veniunt in hora -is cubationis ( cf. Arist. p. 560 a , 4 ἐπωαζούσης) , corrumpunt ova ( MLW sim. MLW Albert. M. animal. 6,18). MLW Frid. II. Imp. art. ven. 1 p. 49,14 mas non iuvat feminas ad nidificationem neque ad -em cubationem ovorum. MLW al. MLW Albert. M. animal. 6,2 quaedam (aves) ... multa faciunt ova ante -em cubationem ( p. 558 b , 15 ἐπωασμοῦ ; MLW sim. 17,4). Niederer