Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
crudeliter adv.
adv. crudeliter . 1 saeve, dure — grausam, erbarmungslos : Arbeo Emm. 17 p. 50,30 dicentes carnifices : ‘cur non -r crudeliter manus in eum inmittere debemus?’ Annal. Xant. a. 866 p. 24,5 pagani -r crudeliter Galliam vastaverunt ( sim. Otto Frising. gest. 2,51 p. 159,12). Berth. (?) annal. a. 1075 p. 279,4 -r crudeliter eos (Saxones) fugientes insecuti sunt hostes. persaepe. 2 sceleste, nefarie — ruchlos, gottlos : Hincm. divort. 10 p. 175,19 quomodo rapax dignos poenitentiae fructus aget, ... qui rapinis -r crudeliter insudavit? Poeta Saxo 3,129 coniuratio fertur inter Francorum proceres -r c…