creanto

^*creanto (gra(i)n-, gre(i)n-, green-, cren-), -avi, -are. (francog. MLWvet. creanter; cf. MLWWartburg, Frz. etym. Wb. II. p. 1303sq. MLWs. v. credere et MLWTobler-Lommatzsch, Altfrz. Wb. II. p. 1021sqq.) 1 confirmare, spondere — ver-, zusichern, geloben: MLWChart. Lux. II 13 (a. 1204) tam milites quam burgenses ... comiti fidelitatem fecerunt et -veruntcreantaverunt. MLWChart. Helv. arb. 22 p. 38,4 abbas ... bona fide in manibus nostris grantavit, quod MLWeqs. MLWCono Laus. notae p. 784,36 donnus fecit ... hominibus capituli pacem bona fide ... et grentavit fide prestita in manu C. prepositi se firmiter observaturum MLWeqs. MLWChart. Hans. 429 p. 142,5 mercator certificabit vel -bitcreantabit manu sua bona fide theloneario, quod MLWeqs. MLWChart. Bern. III 161 p. 155,6 recepi ... XXXIII libras Basilienses, ex quibus crentavit (cremavit MLWed., sed MLWsyn.: iuravit) Burchardus Husarius decem marcas ... argenti. MLWal. 2 comprobare, consentire — billigen, genehmigen, sich einverstanden erklären (mit): MLWChart. Helv. arb. 27 p. 46,23 comes crentavit istud placitum. MLWChart. Laus. 34 Iohannes de Lora ... invadiavit domino Cononi ... decimam, quam habebat in feodum a capitulo apud Mornai ... et fecit greintare capitulum. 237 p. 288,8 promisi, quod milites meos hoc facerem concedere et greentare. MLWal. 3 concedere, committere — verleihen, (zur Nutzung) überlassen: MLWChart. Laus. 462 (a. 1228) Rodulfus de Vualbroie promisit fidelitatem capitulo ...; et capitulum graintavit ei casale. cf. ^*warando. Antony