Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
corticella f.
2. * corticella (cur-, cult-, -tec-, -texe-, -isc-) , -ae f. ( * cortis; cf. Wartburg, Frz. etym. Wb. II. p. 852 ) fundus (mediocris), praediolum — (bescheidene) Hofstelle, (kleines) Gut (interdum de sede villicationis, e. g. l. 15) : Epist. Desid. Cad. 2,7 ut de ipsa curte-a curtecella vel hominibus inibi consistentibus sub vestra defensione tamquam propria familia dignetis haberae receptos. Dipl. Loth. I . 63 p. 173,17 in Ciarde cu-am curticellam unam cum mansis septem et cum vineis inibi pertinentibus. Dipl. Ludow. II 11 p. 86,17 cum ... cul-a culticella de Bisentio. Dipl. Karoli III . 126 …