corruo

1. corruo (conr-), -ui, -uiturus, -erecorruere. MLWscript. cur-curruo: p. 1942,15. MLWform. MLWpraes. MLWindic. -entcorruent: p. 1942,63. confunditur MLWc. corrumpere: p. 1942,50.67.70. I intrans. (medial.: p. 1942,10.36.39): A labi, concidere, cadere — zu Fall kommen, stürzen, fallen: 1 proprie: a de anim.: α in univ.: MLWLeg. Wisig. 6,5,3 si quis ... casu ... precipitatus in alterum conruerit hominemque occiderit. MLWWett. Gall. 11 p. 263,2 vir Dei ... -itcorruit in vepre pedem suum offendens. MLWAlbert. Aquens. hist. 8,21 trans quem (cervum) ambo (equites) casu -entescorruentes. MLWal. in imag.: MLWHrotsv. Abr. 6,3 in quam perditionis foveam -icorrui! MLWDipl. Conr. III. 252 p. 439,43 ut labenti et -enticorruenti matri suę (sc. Coloniensi ecclesiae) tanquam pius filius manum accommodaret (sc. episcopus electus). MLWal. β c. sensu collabendi, procidendi: MLWRecept. Lauresh. 3,43 p. 268 ad epilemticos, qui ... subito -untcorruunt (item 5,1,15). MLWArbeo Corb. 43 tantus ... his, ecclesiam qui fuerant, timor invasit, ut nimio pavore perterriti humo -issentcorruissent. Mirac. Matth. 3 (MLWMGScript. VIII p. 34^a,23) equus comitis ... ad genua -itcorruit. MLWal. γ c. sensu occumbendi: MLWWillib. Bonif. 8 p. 52,15 magna ... clade -eruntcorruerunt pagani. MLWWiduk. gest. 2,26 dux ... perfossus ... telis -itcorruit. MLWThietm. chron. 7,1 utrimque multi -eruntcorruerunt. saepius. δ c. sensu decidendi: Aethicus p. 94,8 quos (caelicolas) firmamentum appellavit, eo quod post ruinam antiquam ultra -icorrui ex ea parte nullatenus possint. MLWWalahfr. Wett. epil. 1,6 ales ..., quaecumque suas praecurrere pennas cogitur, ex superis -itcorruit ima petens. MLWAudrad. carm. 2,1,7 de superis decimus ... -itcorruit ordo, dum nollet laudare Deum. MLWal. ε c. sensu procumbendi, se prosternendi: MLWIonas Bob. Ioh. 7 ad vestigia beati viri cu-itcurruit (sc. fur). MLWWaltharius 565 humotenus ... -itcorruit et veniam petiit heros. MLWOtto Sanblas. chron. 19 qui (palatinus) tribus vicibus coram duce Welf in terram -enscorruens. saepius. b de rebus: α in univ.: MLWRud. Fuld. mirac. 2 p. 331,44 quae (donaria) cum posuisset super altare vir, protinus elapsa in terram ceciderunt, factumque est, ut tertio superposita nihilominus in terram -rentcorruerent. β ruinam facere — ein-, umstürzen: MLWChron. Fred. 2,33 p. 56,33 plurimae civitatum partis terre moto conruerunt. MLWWillib. Bonif.6 p. 31,20 ad modicum ... arbore praeciso confestim inmensa roboris moles divino desuper flatu exagitata ... -itcorruit. Vita Heinr. IV. 6 p. 24,14 impulsa turrium altitudo -itcorruit. MLWActa civ. Wism. A 604 si ... contingat domos ambas -erecorruere. saepius. in imag.: MLWHraban. carm. 18,14 nunc ruit orbis honor, -etcorruet ipse cito. MLWPoeta Saxo 5,421 moles immensa (i. imperium), diu quę -itcorruit ante. γ demitti — niederfahren: MLWOtto Frising. chron. 3,39 ante cuius (Aureliani) oculos fulmen ... -itcorruit (ruit Oros.). 2 translate: a perire, pessum ire — zugrunde gehen: α de hominibus MLWi. q. in perniciem incurrere — ins Verderben stürzen: MLWLex Baiuv. 1,12 ne ... pollutus offerat sacrificium Deo presbyter, nec plebs per eius offensionem -atcorruat. Aethicus p. 95,12 mole livores -icorrui malos. MLWCarm. Cantabr. A 17,1,3 pro iniquitate -imuscorruimus late. MLWal. β de rebus MLWi. q. ad irritum cadere, perverti — zuschanden, zunichte werden: MLWChart. Turic. 448 (a. 1228) actiones hominum, ne oblivione -anturcorruantur, scriptorum suffragio adiuvantur. MLWChart. Raitenh. 379 p. 303,40 ne ... labilis fidelium memoria ... acta -erecorruere faciat in posterum subnotata. b incidere (in) — verfallen, geraten (in): α de hominibus: MLWThegan. Ludow. 44 p. 599,43 -ecorrue nunc in obprobrium omnibus diebus vitae tuae. β de rebus: MLWCarm. cod. Vindob. (806) 3,2 fraus regnat ubique, omneque iudicium -itcorruit in vicium. MLWDipl. Frid. I. 745 ea, que ... in presencia nostre magestatis tractata fuerint aut diffinita, ... confirmationem accipiunt, ne ... temporum lapsu in oblivionem -antcorruant. c peccare, culpam contrahere — sich vergehen, schuldig werden: MLWRadbert. corp. Dom. 8,14 tam quia -itcorruit (corrupit F) quam quia in conscientia dampnatus ausus est ... sancta mysteria temerare (sc. peccator). expressius de concubitu: MLWPetr. Dam. epist. 57 p. 184,19 inquisitus ... presbyter, si noviter aliquid criminis admisisset, ... tandem -issecorruisse se nocte preterita in quandam ... cubiculariam confitetur. B colligi, confluere — sich (ver)sammeln, zusammenströmen: MLWAlfan. premn. phys. 21,5 p. 105 Galenus in tertio demonstrationis ait dicens: ‘affligentibus non modicum cholerae rubeae -itcorruit (MLWPG 40, 689^B καταῤῥεῖ) in ventrem’. MLWHildeg. epist. 6,13 multus populus in idem edificium irruit (-itcorruit R). II trans.: A labefacere — zu Fall bringen: 1 proprie MLWi. q. deicere, destruere — zerstören, niederreißen: Aethicus p. 135,17 alii ... malleorum ictibus fundamenta murorum quatiunt et urbes -entcorruent (-untcorruunt V¹). MLWChron. Worm. p. 194,1 pistrinum et domus Edelwini -itcorruit et secavit Iacobus. 2 translate MLWi. q. corrumpere — verderben: a de hominibus MLWi. q. constuprare — schänden: MLWLex Raet. Cur. 23,19 quicumque homo ... alienam ancillam per forciam virginem conruerit (corruperit Bb). b de rebus MLWi. q. depravare, vitiare — verdrehen, entstellen: MLWGesta Trev. 7 p. 135,9 Galathae ... eandem pene proprietatem sermonis habent quam Treberi, nec refert, si aliqua exinde -erintcorruerint (corruperint Hier. in Gal. prol. lib. 2 p. 357^A), cum et Afri Fenicum linguam nonnulla parte mutaverint. B raptim colligere, corripere — eilends aufnehmen, ergreifen: MLWChron. Fred. 2,28 in Persas arma conruit (conripuit Hier.) Alexander. Antony