Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
copulatio
copulatio -onis f. Bezeichnung für die (zwei Töne umfassende) Schlußbildung im Organum durch Zusammenführung der Organum- mit der Ausgangsstimme in den Einklang oder die Oktave — term that designates the cadence (encompassing two successive notes) in organum by means of bringing together the organal with the principal voice into a unison or an octave [s.XI] LmL Org. Montep. 13: Si due tantum sint voces in clausula, non nisi copulatio est ibi ... Si tres voces, inceptio et copulatio . LmL Org. Montep. 21: nec nimis spissim nec nimis raro copulationes faciamus. LmL Org. Mediol. pros. 15: Cum aut…