Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
conviva m.
conviva , -ae m. vel raro f. (p. 1849,6. al. ) confunditur c. convivium ( cf. p. 1850,34sq.): p. 1849,21.29. qui (quae) convivio interest, hospes — eine(r) der (die) am Gastmahl teilnimmt, Tischgenosse (-in), Gast : 1 gener.: a in univ.: α de hominibus (de Christo: l. 71): Syll. Elnon. 3,7 humanus, prudens, acer, -a conviva facitus (facitis cod. ). Alcuin. carm. 3,20,8 ad nostras epulas -a conviva venito et bibe nobiscum. Conc. Karol. A 38,6 peregrini et pauperes -ae convivae sint episcoporum . Waltharius 297 centenos simul accubitus iniere sodales diversasque dapes libans -a conviva (convivia…