Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
contubernia f.
* contubernia , -ae f. script. -urb-: l. 8. consortium, communio, societas — Gemeinschaft, Gesellschaft (plus minus vigente notione cohabitandi, convivendi) : 1 proprie: a strictius: α in univ.: Einh. Karol. 19 p. 25,8 dicens se earum (filiarum) -o contubernio carere non posse. Ruotg. Brun. 43 p. 45,15 cum ... Bruno ... fratris sui ... -a contubernia ... reliquisset . Petr. Dam. epist. 28 p. 272,1 nec abesse sibi per spiritale -um contubernium credit sacerdos, quos eqs. Udalsc. Egin. 22 p. 441,14 episcopus in regiae -urbernio conturbernio expeditionis Italiam proficiscitur. Dipl. Frid. I . 25,…