contrapunctus planus

contrapunctus planus Bezeichnung für den einfachen Kontrapunkt (Note gegen Note) — term that designates simple counterpoint (note against note) [syn.: contrapunctus simplex; opp.: discantus, contrapunctus mensuralis, contrapunctus figurativus] 1 Definition [s.XV] LmLContr. Not. quod novem 1: de contrapuncto plano, id est de nota ad notam composito absque fractura. 2 Gebrauch — usage [s.XV] LmLAnon. Tegerns. II 144: In discantu non prohibentur dissonantiae, sed in contrapuncto plano, quo nulla fractura habetur. LmLFr. Gafur. pract. 3, 10: Quandoque enim notulas cantus sive etiam contratenoris notulis cantus plani pro tenore dispositis aequifaciunt singulas singulis referrendo ac semibreves tantum in medium deducendo. Hunc simplicem et planum contrapunctum appellant, quoniam aequa temporis mensura notulae omnes disponuntur (cum exemplo). LmLHerb. Tr. 2, 9 p. 58. LmLContr. Contr. est ars 12 (cf. LmL col. 706, 55-59). LmLContr. Et primo I 2 p. 137 (p. 462a). LmLContr. Not. quod novem 2 (cf. LmL col. 708, 11-13). LmLContr. Not. quod novem 7 (cf. LmL col. 706, 59-64). LmLContr. Not. quod novem 17: de contrapuncto plano ad duos choros, tres aut quattuor composito. LmLContr. Prima regula 8 (cf. LmL col. 706, 64 - 707, 3). LmLContr. Prima regula 33 (cf. LmL col. 707, 3-6). LmLContr. Quatuor sunt p. 411b.