contrapuncto -are
‚kontrapunktieren‘ —
to make counterpoint 1
für das Verfertigen eines kontrapunktischen Satzes —
for the making (composing, singing) of a contrapuntal composition [s.XIV-XV] LmLPaul. Flor. 16: eundo de octava in quintam per unam sursum absque alia consonantia, debet primo descendere tercia et est tunc quinta, post modum vero, priusquam tenor saliat, debet sublevari quarta, et est octava, postea quidem inclinari tercia, et est tunc quinta, et e converso, ut hic patet:
(sequitur exemplum). Sciendum est per regulam, quod iste videlicet modus predictus contrapunctandi tenetur similiter
[]in volendo devenire de quintadecima in duodecimam et de duodecima in quintamdecimam. LmLUgol. Urb. 2, 11, 4: quantum ad unicam tantum spectat proprietatem, quae alteri proprietati contrapunctando respondere non habet, sed sibi soli ex suis notis facit contrapunctum ... unius ponitur ordo proprietatis uni vel pluribus contrapunctando proprietatibus respondentis ... Demonstratio solius proprietatis sibi soli ex suis notis contrapunctando respondentis. LmLUgol. Urb. 2, 11, 8-16. LmLUgol. Urb. 2, 16, 3: C quadrum secundum primo C quadro primaeque intermediae naturae ac etiam sibi cum suis notis contrapunctando servit atque respondet. LmLUgol. Urb. 2, 18, 2. LmLUgol. Urb. 2, 20, 3. LmLUgol. Urb. 2, 25, 19. LmLContr. In presenti 116. 2
für das Hinzufügen (bzw. -singen) einer Kontrapunktstimme (zu einer vorgegebenen Stimme) —
for the addition (by writing or singing) of a contrapuntal voice (to a previously given voice) [s.XV] LmLProsd. contr. 4, 4: Tercia regula est hec, quod insimul cum cantu, supra vel infra quem contrapunctamus, nunquam ascendere vel descendere debemus cum eadem combinatione perfecte concordante. ... Quarta regula est hec, quod contrapunctare non debemus cum vocum combinationibus imperfecte concordantibus continue, nullam combinationem perfecte consonantem interponendo ... Sexta et ultima regula est hec, quod cum combinationibus imperfecte consonantibus, maioribus sive minoribus, ascendere vel descendere possumus insimul cum cantu, supra vel infra quem contrapunctamus, combinationes tamen perfecte concordantes aliquando interponendo. LmLProsd. contr. II 4, 7. LmLBart. Ram. 2, 1, 2 p. 72: qui contrapunctare procurat, hexachordum non exeat cantu plano supra vel subter psallente.
subst.