Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
conticesco
conticesco (-cisco) , -ui , -ere conticescere . script. : -tisc-: p. 1712,1. -itisc(o): Gloss. II 220,58 St.-S. -ss(o): p. 1712,1. 30. -igu(i): p. 1712,21. de exemplis stirp. perf. v. et s. v. conticeo. I intrans.: A proprie i. q. obmutescere, conquiescere — verstummen, still, ruhig werden : 1 strictius: a de anim.: Rimb. Anscar. 3 p. 23,32 ad quam vocem omnis concentus sanctorum Deum ... laudantium -uit conticuit . Godesc. Saxo theol. 11 p. 218,27 erubescant et -ant conticescant inimici crucis Christi. Consuet . Trev. 8 p. 270,12 in hac voce -scessit contiscessit ipse (abbas). Otto Frising. g…