consubstantialis

consubstantialis (-ci-), -e. MLWscript. -supst-: MLWl. 19. I ὁμοούσιος, unius substantiae exsistens, coessentialis — wesenseins, wesensgleich (cf. MLWPontif. Rom.-Germ. 111,1 -econsubstantiale, hoc est unius substantiae): A theol.: 1 strictius de Deo (cf. MLWLThK. ²V. 1960. p. 467): a spectat ad trinitatem eiusque personas: MLWLiber diurn. 84 p. 99,12 qui (filius Dei) cum sit -isconsubstantialis patri atque coaeternus (MLWLiutpr. antap. 2,46 Iesus Christus, MLWc. et -isconsubstantialis [ -sup-consupstantialis MLWvar. l.] patri sanctoque spiritui. MLWAlbert. M. Matth. 4,4 p. 88,68. MLWal. v. et p. 747,28). MLWGerb. epist. 180 totam ... in trinitate deitatem coessentialem et -emconsubstantialem et coęternalem et coomnipotentem praedico ([ex Stat. MLWeccl. ant. p. 164,9]. cf. MLWOrd. coron. imp. 14,14 p. 39,10). MLWArno Reichersb. apol. p. 22,32sqq. naturali et -iconsubstantiali sibi amore altissimus usus est, sancto videlicet spiritu, ut sibi naturalis quoque et -isconsubstantialis filius Deus homo ... nasceretur. saepe. v. et p. 1105,15. 1581,38. adde: Vita Liutg. II 2,38 cui (Christo) est cum patre et sancto spiritu gloria coaequalis, essentia -isconsubstantialis. b spectat ad duas naturas Christi: MLWLiber diurn. 85 p. 107,8sq. predicamus ... Dei verbum ... -emconsubstantialem patri secundum deitatem et -emconsubstantialem eundem nobis secundum humanitatem (ex Conc. II 2,2 p. 8,24 MLWed. Schwartz). MLWArno Reichersb. apol. p. 44,32 secundus homo (i. Christus) ... ex uno patri et spiritui sancto, ex alio vero matri nobisque -isconsubstantialis existens. MLWal. 2 latius: a de angelis: MLWArno Reichersb. apol. p. 179,36 angeli ... cum inter se omnes -esconsubstantiales sint, non tamen omnes sunt Seraphim aut Cherubin. b de hominibus: MLWArno Reichersb. apol. p. 42,15 factus est homo in altero angelis, in altero bestiis -isconsubstantialis (p. 44,29). B natur. et philos.: 1 def.: MLWHugo Honaug. hom. 4,1,4 plenam ... et in nullo dissidentem substantiae conmunionem significat -econsubstantiale MLWeqs. 4,2,3 in humanarum elocutionum usu et consuetudine -econsubstantiale non est nisi plurium illorumque secundum substantiae similitudinem notat consortium. MLWibid. MLWal. 2 exempla: MLWGerhoh. glor. 8,5 p. 1100^B quomodo in naturalibus quilibet patri suo -isconsubstantialis est. 11,3 p. 1100^B naturale est omnibus gignentibus gignere sui generis prolem sibi connaturalem et -emconsubstantialem. MLWArno Reichersb. apol. p. 179,29 omnes homines sibi inter se -esconsubstantiales cum sint. MLWHugo Honaug. hom. 4,1,2 dicitur tantum corpus corpori, animal animali, lapis lapidi -isconsubstantialis. MLWal. adde: MLWAlbert. M. eth. II 1,6,16 p. 103^b,26 maxime ... in operatione, quae felicitas est, -isconsubstantialis et concepta est delectatio et non adiuncta, quia ipsa ... est per se ... delectabilis. cf. p. 1650,29. II simul, pariter substantialis — (zu)gleich substantiell, gleichermaßen zur Substanz gehörend: MLWHugo Honaug. div. 24,2 quod consortium (sc. essentiae et potentiae Dei) in substantialitatis ratione notat illud ‘con’, cum dicit ‘-econsubstantiale’ (cf. Aug. in euang. Ioh. 20,4). 24,3 homini -econsubstantiale est spiritualitas et corporalitas. MLWibid.: cum dicitur de eis (sc. de essentia et potestate), quod sint Deo -iaconsubstantialia, comparatio tantum est in nominum diversitate. 31,2 quodlibet istorum (sc. sapientia, bonitas, divinitas) est esse, quia -iaconsubstantialia Deo.