Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
consonans part. pro adi.
consonans -ntis 1. ‚konsonant‘ 2. wohlklingend 3. zusammen erklingend — 1. ‘consonant’ 2. euphonious 3. sounding together 1 ‚konsonant‘ — ‘consonant’ [opp.: dissonans, dissonus, discordans] [s.IV] LmL Macrob. 2, 1, 11. [s.VI] LmL Boeth. mus. 5, 12 p. 362, 19: iungunturque quodammodo aequisonae (sc. voces) quidem consonantibus , ut diapason ex diatessaron ac diapente, consonae autem ex his, qui emmelis soni vocantur. al. [s.IX-XII] LmL Gloss. Boeth. mus. 1, 3, 4: Quid consonantia: sonus consonans . Quid est sonus: pulsus sonans. al. [s.IX] LmL Scol. ench. 3, 302: Dum minimum vero consonantes si…