Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
consobrina f.
consobrina (-sub-) , -ae f. filia e sorore vel fratre matris vel patris orta — Base, ‘ Cousine ’ ( cf. Gloss. I 319,3 St.-S. -a consobrina gesuia): 1 in univ.: a gener.: Epist. var. III 26,2 p. 186,16 altera sanctimonialis est mea -a consobrina . Chart. Welt. 16 (c. 1251) eosdem (agros) concessimus Ulrico ... et -subrine consubrine sue Irmgardi. al. cf. l. 36. b iur. et canon.: Conc. Merov. p. 26,8 si quis -subrinae consubrinae subrinaeque se societ. p. 182,11 non licet -subrinam consubrinam , hoc est quod de duos fratres aut de duas sorores procreantur, in coniugium accipere. Capit. reg. Fran…