consobrina

consobrina (-sub-), -ae f. filia e sorore vel fratre matris vel patris orta — Base, ‘Cousine’ (cf. MLWGloss. I 319,3 St.-S. -aconsobrina gesuia): 1 in univ.: a gener.: MLWEpist. var. III 26,2 p. 186,16 altera sanctimonialis est mea -aconsobrina. MLWChart. Welt. 16 (c. 1251) eosdem (agros) concessimus Ulrico ... et -subrineconsubrine sue Irmgardi. MLWal. cf. MLWl. 36. b iur. et canon.: MLWConc. Merov. p. 26,8 si quis -subrinaeconsubrinae subrinaeque se societ. p. 182,11 non licet -subrinamconsubrinam, hoc est quod de duos fratres aut de duas sorores procreantur, in coniugium accipere. MLWCapit. reg. Franc. 16,18 qui cum -aconsobrina uxoris suae manet. MLWNicol. I. epist. 141. saepe. 2 de filia materni generis: MLWLeg. Wisig. 4,1,4 consubrinus et -subrinaconsubrina, id est avunculi et matertere filius, filia. 4,1,6 sexto gradu veniunt ... amitini, amitine, consubrini, -subrineconsubrine. MLWGisleb. Mont. chron. 33 p. 63,8 Henricus comes Namurcensis ... feoda ... obtinuit contra -amconsobrinam suam. 84 p. 123,14 qui (Hugo) ... ipsius comitis -amconsobrinam habebat uxorem. MLWfort. MLWadd.: MLWLex Sal. Pipp. 79,5 -subrineconsubrine filius, qui ex materno genere venit, ipse accipiat reipus (inde MLWLex Sal. Karol. 46,7). 3 de filia paterni generis: MLWDipl. Otton. II. 308 p. 365,10 illustris dux Beatrix, nostra -aconsobrina. cf. ^*cosina. Meile/Dinter