Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
consiliator m.
consiliator , -oris m. script. : -nci-: l. 71. -tur: p. 1572,4. 1 qui (secum) deliberat, considerat — einer der überlegt, erwägt : Alfan. premn. phys. 41,5 p. 132 omnis autem -r consiliator ( PG 40,773 C ὁ βουλευόμενος) ... de operabilibus consiliatur . 2 consiliarius, auricularius — Ratgeber, Berater : a gener.: α strictius: Steph. Edd. Wilfr. 33 p. 228,15 consolator civium, -r consiliator senum ( Epist. Teg. I 105 p. 108,12 tu pastor, -r consiliator et c. ). Nivard. Ysengr. 2,614 accelera sodes , -r consiliator ades! Albert. M. eth. comm. 183 p. 163,6 (ed. W. Kübel. 1968/72) cum dicit: ‘ -es…