Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
consiliativus
consiliativus , -a, -um . 1 adi. : a deliberans, considerans — überlegend, erwägend : Albert. M. eth. comm. 429 p. 364,71 (ed. W. Kübel. 1968/72) scientia moralis est -a consiliativa . eth. 6,1,5 p. 402 a ,15 electio ... est appetitus -us consiliativus . 6,2,22 p. 440 a ,16 secundum rationem -am consiliativam . summ. theol. I 6,26,1,2,4 p. 180,5 (ed. D. Siedler. 1978) qui (sensus cognitionis) est sensus -us consiliativus et electivus et aestimativus. ibid. al. b consultans, consulens — beratend, beschließend : Albert. M. pol. 3,1 f p. 210 b ,23 ‘cui enim potestas’ supple: est ‘communicandi pri…