Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
consilians subst.
subst. 1. consilians , -antis . 1 masc.: consiliator — Ratgeber : Annal. Fuld. II a. 838 ex invidia -ium consiliantium talem prodisse sententiam. adde: Epist. Worm. I 8 p. 25,26 consilium ... male -ium consiliantium cum ipsis damnetur. 2 neutr.: a potestas consilio habendo destinata, collegium deliberantium — beratende Instanz, Rat : Albert. M. pol. 4,11 m p. 399 a ,26 quod in democratiis -ans consilians sit populus dominus. 4,11 r p. 401 a ,2 de -e consiliante ( p. 1299 a , 1 τοῦ βουλευομένον) ... et dominante ... politiae. 6,1 c p. 561 a ,26. b actio consultandi — Beratung, das Beraten : Alb…