Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
considerans subst. m.
subst. 1. considerans , -antis m. 1 proprie i. qui intuetur — einer der (an)schaut, sieht : a gener.: Wett. Gall. 38 timor ... -es considerantes invasit. Liutg. Greg. 2 p. 70,8 -bus considerantibus regionem illam. Helm. chron. 96 p. 189,19 omnis -s considerans vultum nativitatis suae in speculo ( cf. Vulg. Iac. 1,23). b medic. i. qui inspicit — einer der untersucht : Wilh. Salic. chirurg. 4,1 p. 42 b ,38 apud omnes -syderantes consyderantes et inspicientes in istorum membrorum ... incisionibus. 2 translate i. qui (animo) contemplatur, meditatur , deliberat, investigat — einer der (geistig) bet…