Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
connoto
* connoto , -atum , -are connotare . simul notare, consignificare — zugleich bedeuten, mitbezeichnen : Albert. M. sent. 1,3,4 p. 95 b ,14 attributa duplicem habent comparationem, scilicet ad substantiam causae, in qua sunt, et ad effectus, quos -ant connotant (1,14,5 p. 395 b ,7 datio ... principaliter effectum -at connotat . summ. theol. I 18,70,2 p. 733 a ,11 alius effectus est -tus connotatus , cum dicitur: Deus est in omni loco, et cum dicitur: Deus est in omni re. al. ). cael. hier. 1,1 p. 10 b ,25 nomen Patris ..., quod signat essentiam , -at connotat personam. praedicam. 4,8 p. 239 a ,1…